Krótka refleksja odnośnie ewolucji człowieka

posępne, smutne, zimne doświadczenie
złudzeniom wszelkim na czole wyryło:
„Śmierć i nicestwo!”… zabiło złudzenie…



Darwin sformułował cztery główne twierdzenia:

• świat istot żywych nie jest niezmienny
• proces zmian jest ciągły i stopniowy
• [wszystkie gatunki są ze sobą spokrewnione]
• zmiany ewolucyjne są wynikiem doboru naturalnego.

Z poglądami Darwina — jak z każdymi innymi, można się oczywiście nie zgodzić. Jednakże nie można zaprzeczyć faktowi, iż człowiek ewoluuje. Rozwija się w każdym znaczeniu tego słowa.

[ewolucja stopniowy rozwój; proces przeobrażeń, zmian zachodzących w granicach danej jakości, przechodzenia do form bardziej złożonych, doskonalszych por. (rewolucja); biol. przekształcenie się formy i czynności organizmów żywych w ich historii rodowej — Omnia]

Wielu twierdzi, iż człowiek ewoluuje poprzez doświadczanie. Doświadczenia są tutaj bądźcem do zmian. Te same osoby, tłumacząc, iż zmieniają się, dzięki doznanemu doświadczeniu rozwijają się, twierdzą również, co poniżej:

„obecnie nie chcę się wiązać”…

• [gdyż] „muszę od tego odpocząć” [ponieważ]:
  • „zawsze jest tak samo (…) zawsze kończy się tak samo”
  • [tym samym] „wszystkie związki są podobne”
• [poza tym:]
  • „wszystkim mówisz to samo”
  • „każdy tak mówi”
  • „wszyscy są tacy sami”

„Człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce” [Terencjusz] = Doświadczenie = jedyny wyznacznik przyszłej egzystencji człowieka ewoluującego: „sparzyłem się raz, więcej się nie dotknę!”


Powiedz żyj i pozwól umrzeć