Magia Psalmów Dawidowych
Psalm — hebrajska pieśń religijna modlitewno-hymniczna.
Biblijny zbiór dzieli się na 5 ksiąg, przypuszcza się, że powstawał stopniowo w XI–III w. p.n.e. Najstarsze psalmy pochodzą z czasów królewskich przed niewolą babilońską, najmłodsze z okresu greckiego. Tradycja biblijna przypisuje autorstwo wielu z nich królowi Dawidowi, który sam je lubił wykonywać
[źródło: WIEM]
Klątwy
Psalm 35 (4-8)
Niech będą pohańbieni i zawstydzeni, którzy szukają duszy mojej; niech tył podadzą, i niech będą zawstydzeni, którzy mi źle myślą.
Niech będą jako plewy przed wiatrem, a Anioł Pański niechaj ich rozproszy.
Niech będzie droga ich ciemna i śliska, Anioł Pański niech ich goni.
Albowiem bez przyczyny zastawili na mię w dole sieci swoje, i bez przyczyny ukopali dół duszy mojej.
Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.
Psalm 59 (6, 9, 11, 12, 14)
Ty sam, Panie, Boże zastępów, Boże Izraelski! ocuć się, abyś nawiedził te wszystkie narody; a nie miej litości nad żadnym z onych przestępców złośliwych. Sela.
Ty, Panie! naśmiewasz się z nich; naśmiewasz się ze wszystkich narodów.
Bóg mi da oglądać pomstę nad nieprzyjaciółmi mymi.
Nie zabijajże ich, aby nie zapomniał lud mój; ale ich rozprosz mocą twoją, i zrzuć ich, tarczo nasza, o Panie!
Wytraćże ich w popędliwości, wytrać ich, aż ich nie stanie. Niech poznają, że Bóg panuje w Jakóbie, i po krajach ziemi. Sela.
Psalm 69 (24-29)
Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.
Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.
Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.
Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.
Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.
Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.
Psalm 109 (6-15, 18-20)
Postawże nad nim bezbożnika, a przeciwnik niech stoi po prawej ręce jego.
Gdy przed sądem stanie, niech wynijdzie potępionym, a modlitwa jego niech się w grzech obróci.
Niech będą dni jego krótkie, a przełożeństwo jego niech inny weźmie.
Niech dzieci jego będą sierotami, a żona jego wdową.
Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.
Niech lichwiarz załapi wszystko, co jest jego, a niech obcy rozchwycą pracę jego.
Niech nie będzie ktoby mu miłosierdzie pokazał, niech nie będzie, ktoby się zmiłował nad sierotami jego.
Potomkowie jego niech z korzenia wycięci będą; w drugiem pokoleniu niech będzie wygładzone imię ich.
Niech przyjdzie na pamięć nieprawość przodków jego przed Panem, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony.
Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,
A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.
Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.
Takowa zapłata niech będzie przeciwnikom moim od Pana, i tym, którzy źle mówią przeciwko duszy mojej.
Niech będą pohańbieni i zawstydzeni, którzy szukają duszy mojej; niech tył podadzą, i niech będą zawstydzeni, którzy mi źle myślą.
Niech będą jako plewy przed wiatrem, a Anioł Pański niechaj ich rozproszy.
Niech będzie droga ich ciemna i śliska, Anioł Pański niech ich goni.
Albowiem bez przyczyny zastawili na mię w dole sieci swoje, i bez przyczyny ukopali dół duszy mojej.
Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.
Psalm 59 (6, 9, 11, 12, 14)
Ty sam, Panie, Boże zastępów, Boże Izraelski! ocuć się, abyś nawiedził te wszystkie narody; a nie miej litości nad żadnym z onych przestępców złośliwych. Sela.
Ty, Panie! naśmiewasz się z nich; naśmiewasz się ze wszystkich narodów.
Bóg mi da oglądać pomstę nad nieprzyjaciółmi mymi.
Nie zabijajże ich, aby nie zapomniał lud mój; ale ich rozprosz mocą twoją, i zrzuć ich, tarczo nasza, o Panie!
Wytraćże ich w popędliwości, wytrać ich, aż ich nie stanie. Niech poznają, że Bóg panuje w Jakóbie, i po krajach ziemi. Sela.
Psalm 69 (24-29)
Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.
Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.
Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.
Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.
Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.
Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.
Psalm 109 (6-15, 18-20)
Postawże nad nim bezbożnika, a przeciwnik niech stoi po prawej ręce jego.
Gdy przed sądem stanie, niech wynijdzie potępionym, a modlitwa jego niech się w grzech obróci.
Niech będą dni jego krótkie, a przełożeństwo jego niech inny weźmie.
Niech dzieci jego będą sierotami, a żona jego wdową.
Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.
Niech lichwiarz załapi wszystko, co jest jego, a niech obcy rozchwycą pracę jego.
Niech nie będzie ktoby mu miłosierdzie pokazał, niech nie będzie, ktoby się zmiłował nad sierotami jego.
Potomkowie jego niech z korzenia wycięci będą; w drugiem pokoleniu niech będzie wygładzone imię ich.
Niech przyjdzie na pamięć nieprawość przodków jego przed Panem, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony.
Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,
A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.
Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.
Takowa zapłata niech będzie przeciwnikom moim od Pana, i tym, którzy źle mówią przeciwko duszy mojej.
To jeszcze nie koniec!
