Alef - Borges Jorge Luis
[strony podług: Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa, 2003.]
„przedłużanie ludzkiego życia jest przedłużaniem ludzkiej agonii i oznacza pomnażanie liczby ludzkich śmierci”[s. 7]
„Z łatwością przystajemy na rzeczywistość, może dlatego, że przeczuwamy, iż nic nie jest realne”
[s. 18]
„Bycie nieśmiertelnym jest mało znaczące; z wyjątkiem człowieka, wszystkie stworzenia są nieśmiertelne, nic bowiem nie wiedzą o śmierci; boska, przerażająca i niepojęta jest wiedza, że się jest śmiertelnym”
[s. 20]
„w nieskończonym czasie każdemu człowiekowi zdarzają się wszystkie rzeczy”
[s. 20]
„wszystkie nasze czyny są właściwe, ale także obojętne”
[s. 21]
„jestem bogiem, jestem bohaterem, jestem filozofem, jestem demonem i jestem światem, co stanowi uciążliwy sposób oznajmienia, że nie istnieję”
[s. 21]
„wkrótce będę wszystkimi, umrę”
[s. 26]
„w końcu wieków wszystkie rzeczy odzyskają swą uprzednią postać”
[s. 36]
„Są ludzie, którzy poszukują miłości kobiety po to, aby ją wykreślić z pamięci”
[s. 37]
„żadne przeznaczenie nie jest lepsze od innego”
[s. 60]
„Prawdą jest, że takich jak ja nie ma więcej: jestem jedyny”
[s. 71]
„Umrzeć dla religii jest łatwiej niż w pełni nią żyć”
[s. 88]
„sądzenie lub opłakiwanie jednego jedynego zdarzenia jest bluźnierstwem w stosunku do wszechświata”
[s. 92]
„zazwyczaj to, czego szukamy, jest bardzo blisko”
[s. 97]
„Z biegiem czasu człowiek identyfikuje się z kształtem swego przeznaczenia; powoli staje się tym, co go otacza”
[s. 127]
„Ten, kto przejrzał wszechświat… nie może już myśleć o jednym człowieku… nawet jeżeli sam byłby tym człowiekiem”
[s. 129]
„Nie ma potrzeby wznosić labiryntu, gdy jest nim już wszechświat”
[s. 139]
„Prawda nie przenika do opornych umysłów”
[s. 174]
