Veniat regnum tuum

Głosem Niebios wciąż wołają
Oczy moje. Tęczą spojrzeń otulone
Wciąż palące, wciąż stęsknione
Me Pragnienia w Sobie trwają.

Otulone… blaskiem swoim gorejące
Słowa jasne, złote Tchnienia —
— Z ust mych, myśli Ukojenia,
Szmaragdowym łez potokiem… spływające

Ku dolinie Ducha mego, ku krainie
Uniesienia, Wyzwolenia — ku, Głębinie.
Oczu Słowa, Ducha Tchnienie…
Płomień jasny i wieczyste Uwielbienie.

Veniat regnum tuum
Nulla sine Deo mens bona est
Veni…
Astrum
Lux in tenebris
Homo peccator
Ubi tu, ibi ego (sic itur ad astra)
Cognosce te ipsum
Benedictus qui venit in nomine Domini
Desolo
Attendite a falsis prophetis
Corpore et anima unus