Nulla sine Deo mens bona est
Myślą spływam gnanąŚwiata tego torem…
Ocieram szatą steraną
Jadowitego fluidu sforę,
Nim ustroi członki moje
W sybillicznych rojeń stroje,
Nim w czeluści przyozdobi —
— Dziełu swemu przysposobi.
Myślą spływam, co wyzuta
Z ust wieszczących tchnienia…
Szatę mą przystraja nuta
Blask niosąca ukojenia,
Bym nią karmił się i poił
Sokiem jej istotę koił,
Bym w niej wzrastał — a nie kulił,
Żarem ramion jej otulił.





