Veni…

… Owy Blask niezmiennie
Horyzontu łukiem się zamyka.
I tak trwa bezimiennie,
Tak spojrzeniu (nie dłoni nawet) —
— Nie schwytany jeszcze, się wymyka.

Ku sobie wzywa stale
Cierniem oblekając oka wołanie.
I tak trwa wytrwale,
W swym Istnieniu (nie–Bycie nawet) —
— Nie swej Łasce, spływa na nie.

Veniat regnum tuum
Nulla sine Deo mens bona est
Veni…
Astrum
Lux in tenebris
Homo peccator
Ubi tu, ibi ego (sic itur ad astra)
Cognosce te ipsum
Benedictus qui venit in nomine Domini
Desolo
Attendite a falsis prophetis
Corpore et anima unus